هر چند هفته یک بار مشتری چرخی را برای ما میفرستد که از کار افتاده است، و خرابی تقریباً همیشه یکسان است. یک چرخ ۲۰۰ میلیمتری با یک نقطه صاف فرسوده در یک طرف. یا یک براکت که دقیقاً در محل سوراخ پیچ ترک خورده است. کانتینر سالم است. کاستور خراب شده، و اکنون یک سطل زباله که پول واقعی برای آن هزینه شده، اسقاط شده است.
چرخهای سطل زباله ارزانترین بخش یک مخزن هستند و تنها بخشی که با زمین تماس دارد. آنها تعیین میکنند که بقیه اجزا چقدر دوام میآورند. شما در واقع یک چرخ نمیخرید. شما سالهایی را میخرید که سطل در خدمت باقی میماند. بنابراین وقتی کسی از ما میخواهد که قیمت جایگزینی را اعلام کنیم، یا قیمت یک برنامه جدید سطل را تعیین کنیم، همان ۶ سؤال را بررسی میکنیم.
شش سؤال. هیچکدام درباره قیمت نیست.
۱. از وزن سطل شروع کنید و چرخها را بشمارید
درجهبندی لیتری تقریباً هیچ چیز درباره بار نمیگوید. یک سطل ۱۲۰ لیتری پر از کاغذ اداری ممکن است ۳۰ کیلوگرم وزن داشته باشد. یک سطل ۱۱۰۰ لیتری پر از آوار ساختمانی میتواند از ۵۰۰ کیلوگرم فراتر رود. همان خانواده چرخ، کاری کاملاً متفاوت.
سپس بستگی دارد که چند چرخ زیر آن باشد، زیرا این تعداد با اندازه تغییر میکند.
یک سطل ۱۲۰ یا ۲۴۰ لیتری یک سطل دوچرخ است. چرخها فقط زمانی با زمین تماس پیدا میکنند که سطل به عقب کج شود، و در آن لحظه تقریباً تمام وزن را تحمل میکنند. یک ظرف ۲۴۰ لیتری پر از زباله تجاری مخلوط بین ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم وزن دارد، بهعلاوه خود سطل، بنابراین ۹۵ تا ۱۲۵ کیلوگرم روی ۲ چرخ قرار میگیرد. این حدود ۶۰ کیلوگرم برای هر چرخ است، پیش از آنکه آن را از روی جدول خیابان بکشید، جایی که یک چرخ بیشتر وزن را تحمل میکند.
یک ظرف ۶۶۰ یا ۱۱۰۰ لیتری یک ظرف چهارچرخ است و بار بیشتر پخش میشود. با این حال، هرگز بهطور یکنواخت پخش نمیشود. روی یک پیادهروی واقعی معمولاً یک چرخ از زمین بلند است یا بهسختی تماس دارد، بنابراین روی ۳ چرخ از ۴ چرخ برای انجام کار حساب کنید. یک ظرف ۱۱۰۰ لیتری میتواند ۵۰۰ کیلوگرم یا بیشتر را نگه دارد، که نزدیک به ۱۷۰ کیلوگرم روی هر چرخ کارگر میگذارد.
قاعده سرانگشتی ما این است که آن رقم به ازای هر چرخ را برداشته و نصف دیگر به آن اضافه کنیم. سطل ۲۴۰ لیتری به حدود ۹۰ کیلوگرم به ازای هر چرخ میرسد، مخزن ۱۱۰۰ لیتری به حدود ۲۵۰ کیلوگرم. اگر برگه اطلاعات چرخی که به آن نگاه میکردید کمتر از این را نشان دهد، چرخ اشتباهی است، هر چقدر هم که هزینه داشته باشد. ظرفیت هر کاستور را با عدد خودتان مقایسه کنید. هرگز با حجم چاپ شده روی کناره سطل مقایسه نکنید.
۲. جنس چرخ را بر اساس زمینی که روی آن کار میکند انتخاب کنید
بیشتر چرخهای سطل زباله به یک شکل ساخته میشوند. یک هسته سخت بار را تحمل میکند و یک لاستیک نرمتر در بیرون قرار میگیرد. هسته معمولاً از پلیپروپیلن، آهن یا آلومینیوم است. لاستیک از جنس لاستیک، TPR یا PU است. همین ترکیب تقریباً همه چیز را درباره نحوه رفتار سطل تعیین میکند.
لاستیک روی هسته PP یا آهنی، انتخاب استاندارد برای جمعآوری کنار خیابان است. بیصدا است، روی پیادهروی خیس چنگ میزند و کف را لک نمیکند. نقطه ضعف آن سایش است. روی بتن ساینده سریعتر از آنچه انتظار میرود فرسوده میشود و سطلی که ماهها پر در یک نقطه بماند، لاستیکش تخت میشود.
TPR تقریباً مانند لاستیک رفتار میکند و هزینه کمتری دارد. برای داخل ساختمان خوب است. برای یک ظرف سنگین روی زمین ناهموار کمتر مناسب است.
PU راحتتر از لاستیک میغلتد و در قطر یکسان وزن بیشتری را تحمل میکند، به همین دلیل روی ظرفهای سنگینتر و هر چیزی که مسافت طولانی هل داده میشود ظاهر میشود. هزینه بیشتری دارد و زیر حدود -10 درجه سانتیگراد سفت میشود و دیگر گزینه آسانغلطیدن نیست.
هستههای آهنی روی سنگینترین ظروف قرار میگیرند. آنها ضربهای را تحمل میکنند که پلاستیک را میشکند. با این حال سنگین هستند و بیشتر اپراتورها کیلوهای اضافی را نمیخواهند.
هیچ برنده واحدی اینجا وجود ندارد. یک سطل سوپرمارکت روی کاشیهای صاف و یک کانتینر ساختمانی روی شن، چرخهای متفاوتی میخواهند. اگر برای هر دو یک چرخ ثابت را پیشنهاد دهید، ظرف ۱۲ ماه آن را تحت شکایت تعویض خواهید کرد.
۳. قطر را برای صرفهجویی در هزینه کاهش ندهید
قطر مربوط به موانع است. نه بار. یک سطل با چرخهای ۱۰۰ میلیمتری در یک درپوش فاضلاب، یک رمپ کابل یا یک آستانه برجسته کاملاً متوقف میشود. اپراتور به آن تکیه میکند، براکت بار جانبی را تحمل میکند و چیزی خم میشود.
اندازههای معمول ۱۰۰ میلیمتر، ۱۲۵ میلیمتر، ۱۵۰ میلیمتر و ۲۰۰ میلیمتر هستند. اندازه ۲۰۰ میلیمتر به همین دلیل، اندازه رایج روی کانتینرهای اروپایی است. اگر مسیر شما شامل جدولها، دریچهها یا سنگفرش ناهموار باشد، کاهش یک اندازه برای صرفهجویی در چند سنت به ازای هر واحد، پرهزینهترین تصمیم در کل صورت مواد است.
۴. ترمز و ردیابی را با هم برنامهریزی کنید
ترمز مانع از غلتیدن سطل در حین جمعآوری نمیشود. کاری که انجام میدهد این است که یک مخزن خالی یا نیمهپر را روی شیب، روی بارانداز، یا درون خودرو ثابت نگه میدارد.
روی مخزن ۶۶۰ یا ۱۱۰۰ لیتری، چیدمان معمول ۲ چرخ گردان با ترمز و ۲ چرخ گردان بدون ترمز است. این کار باعث میشود ترمز در دسترس هر دو طرف باشد بدون اینکه هر بار که مخزن را حرکت میدهید، مقاومت کند. در عوض اگر ۴ چرخ ترمزدار نصب شود، سطل بهسختی میچرخد، در حالی که گرانترین قطعات آن دو برابر هزینه پیدا میکنند.
یک سطل ۱۲۰ یا ۲۴۰ لیتری معمولاً کاملاً بدون ترمز کار میکند. وقتی پارک شده روی پایههای خودش میایستد، بنابراین چیزی برای نگه داشتن وجود ندارد.
گزینه سومی هم وجود دارد که ارزش دانستن دارد. برخی مشتریان یک قفل جهتدار روی چرخهای گردان بدون ترمز نصب میکنند. قفل را بچرخانید و چرخش متوقف میشود، بنابراین آن چرخ مانند یک چرخ ثابت رفتار میکند و ظرف به جای سرگردانی، مستقیم حرکت میکند. در یک حیاط طولانی یا در سراشیبی، این تفاوت بین هدایت سطل و فقط هل دادن آن است. یک چرخ را برای فرمان دادن قفل نکنید و بقیه را قفل کنید.
۵. براکت را بررسی کنید، زیرا همان جایی است که خراب میشوند
براکت قسمتی است که هیچکس تا زمانی که ترک نخورد به آن نگاه نمیکند. دو چیز تعیین میکند که آیا دوام میآورد یا نه. هر دو ارزان قیمت هستند.
الگوی سوراخ پیچ باید با ظرف مطابقت داشته باشد و پیچ باید طول مناسب داشته باشد. پیچی که ۵ میلیمتر بلندتر باشد، قبل از محکم کردن به انتها میرسد. چرخ هرز میشود، سوراخ در قاب گشاد میشود و وقتی آن سوراخ بیضی شد، دیگر هیچ چرخی محکم نمینشیند.
صفحه باید صاف روی قاب بنشیند. اگر پرس ظرف صاف نباشد، یا اگر رنگ و پاشش جوش زیر صفحه باقی بماند، هر بار که سطل میغلتد، براکت خم میشود. این عامل بیشتر براکتهای ترکخوردهای است که میبینیم.
۶. بپرسید تأمینکننده شما واقعاً چه چیزی میتواند نشان دهد
هر کسی میتواند یک عدد بار روی برگه داده بنویسد. سؤال بهتر این است که چه آزمایشی آن را تولید کرده. چرخهای ظرف زباله ۲۰۰ میلیمتری ما دارای گواهی انطباق GTS هستند که تا مه ۲۰۲۸ اعتبار دارد و ما آن را بهروز نگه میداریم. کارخانه در شیائولان قبل از ارسال هر دسته، آزمایش پاشش نمک و بار را بهصورت داخلی انجام میدهد. سیستم کیفیتی پشت آن ISO 9001:2015 است.
اگر بازار شما اروپایی است، در مرحله استعلام، EN 840 را ذکر کنید. مخازن زباله متحرک در اروپا بر اساس این استاندارد مشخص میشوند و چرخها بخشی از مواردی هستند که آزمایش میشوند. تأمینکنندهای که این را بداند، پیش از آنکه شما بپرسید، خودش میپرسد.
این نشانه خوبی است.
شایعترین خرابیهایی که میبینیم
نقاط صاف روی لاستیک، به دلیل قرار گرفتن سطل پر در یک وضعیت برای ماهها. این موردی است که بیشتر از همه میبینیم.
سرهای چرخشی گیرکرده، معمولاً بعد از شستوشو. آب از کنار رینگ عبور میکند و گریس را با خود میبرد. چرخهای چرخشی آببندیشده در مسیرهای پسماند غذایی و پزشکی هزینه خود را جبران میکنند. در آن مسیرها آنها را بهصورت استاندارد نصب میکنیم.
هستههای ترکخورده چرخ، به دلیل افتادن سطل پر از لبه جدول. این یک سقوط ۲ متری روی گوشه چرخ است و هیچ هسته PP آن را دوست ندارد.
پیچهای شل یا گمشده، به دلیل طول اشتباه پیچ.
زنگزدگی روی براکت، به دلیل نگهداری در فضای باز قبل از اینکه سطل حتی وارد سرویس شود. یک گزارش اسپری نمک اینجا بیشتر از هر عکس بروشوری به شما میگوید.
چگونه به درستی به یک تأمینکننده چرخ توضیح دهید
۶ عدد را ارسال کنید و اولین بار یک قیمت قابل استفاده دریافت خواهید کرد. اندازه کانتینر. وزن هنگام پر بودن. قطر چرخ. فاصله سوراخ پیچ یا اندازه صفحه. سطحی که روی آن حرکت میکند. مقدار سالانه.
اگر بازار استانداردی دارد آن را اضافه کنید، و بگویید آیا نیاز به برند خودتان روی چرخ یا کارتن دارید یا خیر. بقیه موارد را میتوانیم با شما حل کنیم.
VIMA Castor از سال ۲۰۰۷ در ژونگشان، گوانگدونگ، چرخهای کاستور برای مخازن زباله، صنعت و مبلمان تولید کرده است. اگر در حال تأمین چرخهای سطل زباله برای یک برنامه مخزن هستید، آن ۶ عدد را برای ما ارسال کنید و ما با یک مشخصات فنی و یک نمونه بازخواهیم گشت.